Mineralen stimuleren in samenwerking met vitamines onze lichaamsprocessen. Chroom (ook wel chromium genoemd) is een element dat we niet zelf kunnen aanmaken, maar dat we via onze voeding moeten binnenkrijgen. Het komt van nature voor in veel voedingsmiddelen en het is onmisbaar voor een goede bloedsuikerspiegel en goed cholesterolgehalte. Uit een gebalanceerde voeding halen we in principe voldoende chroom. Een ongezond voedingspatroon heeft echter grote invloed op het verbruik van chroom door ons lichaam, waardoor alsnog tekorten kunnen ontstaan.
WAT DOET HET
Voor mensen met diabetes is de werking van het mineraal chroom overbekend: chroom functioneert in ons lichaam als een zogenaamde ‘glucosetolerantiefactor’ en stimuleert de insulineactiviteit. Anders gezegd: het houdt de suikerspiegel in ons bloed op niveau. Dit doet het samen met het mineraal magnesium en verschillende B-vitamines. Chroom kan daarom ingezet worden bij de behandeling van (bepaalde vormen van) suikerziekte. Chroom controleert ook het cholesterol- en vetgehalte in ons bloed en onderdrukt een hongergevoel. Chroom is dus ook een belangrijk mineraal als je een afslankprogramma volgt.
WAAR VIND JE HET
Goede voedingsbronnen van chroom zijn: volkorenbrood, bulgur, paddenstoelen, kaas, eidooiers, tarwekiemen, vlees, lever en aardappelen.
WAT HEB JE NODIG
Van chroom heb je per dag als volwassene ongeveer 100 tot 200 microgram nodig. De Nederlandse Gezondheidsraad doet geen officiële aanbevelingen over het gebruik van chroom. In de VS adviseert men een dagelijks gebruik van 25 mcg voor vrouwen en 35 mcg voor mannen.
TEKORT AAN CHROOM
Een voedingspatroon met veel suiker is een aanslag op je suikerstofwisseling. Chroom, magnesium en B-vitamines worden dan in grote hoeveelheden verbruikt, waardoor een tekort kan ontstaan. Bij een tekort krijgt het lichaam juist nog meer behoefte aan suikers en zal het meer vet opslaan. Zo kom je snel in een vicieuze cirkel terecht. Een tekort aan chroom kan leiden tot suikerziekte (vooral op latere leeftijd), vermoeidheid, stemmingswisselingen, hoog cholesterolgehalte en atherosclerose (aderverkalking).
